Hlemmur - Breiðholt

Þessa dagana keppast landsmenn við að koma fram í dagsljósið og Kastljósið og lýsa því yfir að síminn þeirra hafi verið hleraður. Allavega mjög sennilega. Aðrir keppendur í þessu ljósi koma einnig fram og telja okkur trú um að þetta sé annað hvort bull eða elliglöp. Ég læt það liggja milli hluta hver sannleikurinn er en ef satt reynist sem fórnarlömb hlerana halda fram þá hafa þeir sem að þeim stóðu ansi lélegan málstað að verja. Í kvöld horfði ég á eitt slíkt fórnarlamb segja frá því þegar að hann hafi fengið sönnun þess sem hann hafði lengi grunað að það hafi verið þriðji aðili að öllum símtölum hans. Þetta var Magnús Skarphéðinsson. Hann lýsti því þegar hann hlýddi á samtal Steina Páls og Dóra Blö í símanum sínum fyrir sirka tuttugu árum síðan. Gott og vel en ef það er rétt þá gæti mér ekki verið meira sama. Þannig var að eitt sinn keyrði Maggi Skarp strætó, leið 11 Hlemmur - Breiðholt. Ég var sjö ára og átti eitthvað vantalað við Halla vin minn á leið heim úr skóla. Strætó átti þar leið hjá og Maggi stöðvaði vagninn, gekk út 100 metra og barði mig og klappaði svo Halla á öxlina. Ég hef nú alveg borið mitt barr síðan ekki haft varanlegan skaða af. Ef barn væri barið af strætóbílstjóra í dag myndi sá hinn sami sennilega missa atvinnuleyfið sitt og sendur úr landi enda flest allir strætóbílstjórar útlendingar í dag.

Maggi . . . . mér væri sama þó þriðji aðili væri alltaf undir rúminu þínu, hvort sem er í einka- eða njósnaerindum.
Þú hefur ekki samúð mína álfurinn þinn.
Later.